«Πρὸς τὴν Παναγία...»

 

«Φώναζε συνεχῶς σπαρακτικὰ πρὸς τὴν Παναγία ἕνας μοναχὸς ποὺ ἐπονομαζόταν "ἀπελπισμένος" μέσα ἀπὸ μιὰ φουρτουνιασμένη θάλασσα λογισμῶν, ποὺ μέσα της ἔνιωθε σιγὰ σιγὰ νὰ πνίγεται δίχως γυρισμό. Μισοπνιγμένος φώναξε: Παναγιά μου! Σῶσε με! Καὶ τοῦ ἀπαντάει Ἐκείνη, τὸ Διαμάντι τῆς Ἐκκλησίας: Φώναζε τὸ Ὄνομα τοῦ Γιοῦ μου καὶ τὸ δικό μου καὶ μὴ φοβᾶσαι! Τοῦ φάνηκε τότε σὰν νὰ πέρασε ἀπὸ δίπλα του μιὰ γλυκιὰ καὶ "λευκὴ" Μητρικὴ Παρουσία, τὸν χτύπησε στὸ κεφάλι ἐλαφρὰ μὲ τὸ μανδύα Της καὶ τότε, ἄδυτη αὐγὴ ἀνέτειλε στὴν καρδούλα του! Παρθένα μου σῶζε κείνους ποὺ παλεύουν μὲ τὰ πάθη τους καὶ δὲν ἔχουν τί-πο-τε ἄλλο νὰ κάνουν ἀπὸ τὸ νὰ σὲ φωνάζουν θρηνώντας!» (Διήγηση)

π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος

«Η Παναγία είναι...»

 

Η Παναγία είναι η κορυφή του ησυχασμού, η θύρα των μυστηρίων, το ηθικό κριτήριο, ο πνευματικός άνθρωπος, το πρότυπο της ταπείνωσης, το πρόσωπο του δυναμισμού, η εξάρχουσα των προφητών, το κέντρο των αποστόλων, η εικόνα του ιερείου και της ιερωσύνης, θυσιαστήριον και λειτουργός, μεσιτεία και σκέπη, κανόνας των οσίων, υπερτέρα των ασωμάτων, πλήρωμα του ευαγγελίου, ζωντανή κατήχησις, εκπλήρωση υποσχέσεων, κατοικητήριον Θεού, σχέση με την Τριάδα, ποιμήν της Εκκλησίας. Η Θεοτόκος συμπυκνώνει και εικονίζει ολόκληρη την εκκλησία του Χριστού.

π. Π. Κρούσκος

«Κάποτε στη Δονούσα...»

 

«Νεαρό  ζευγαράκι με ένδυμα και  φρόνημα καλοκαιρινό ξεστράτισε στην πόρτα του  ναΐσκου που φεγγοβολούσε στο Αιγαίο παραμονές Δεκαπενταύγουστου. Πλησίασαν την εικόνα και τη φίλησαν πολλές φορές τόσο αληθινά κι ανεπιτήδευτα που τράβηξαν την προσοχή του ευλαβούς γυναικείου εκκλησιάσματος, αφού ο μόνος άντρας εκτός απ' τον παππά  ήταν ο επίτροπος. "Ο γλυκασμός των αγγέλων, των θλιβομένων η χαρά...", έψαλλε η χορωδία η αποτελούμενη απ' τη γυναίκα του παππά και μερικές ακόμα μεσήλικες ευσεβείς Αθηναίες που περνούσαν το καλοκαίρι στη γενέτειρα. Μάλλον ανύποπτες παρά τον υπερβάλλοντα ζήλον της ψαλτικής για το ρίγος των λόγων που εξεστόμιζαν. Η Παναγιά φαινόταν να μην ακούει τίποτα, αφού είχε στρέψει το βλέμμα της στους νεαρούς σκηνίτες που έλαμπαν στο φως του έρωτος το ιλαρόν...
Τουριστικά σανδάλια, βερμούδα και μακό θα φορούσαν οι άγγελοι αν τους συναντούσαμε σήμερα στις Μικρές Κυκλάδες, σκέφτηκα σχεδόν φωναχτά, ενώ ο συμπαθής νεαρός παππάς εκλιπαρούσε την επιείκεια της Θεοτόκου: 
"Μη μού ελέγξεις τας πράξεις ενώπιον των αγγέλων...".
Παράκληση παραμονές Δεκαπενταύγουστου...».

Νόνη Σταματέλου