Ὅσιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος

Ὁ ὅσιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος γεννήθηκε τὸ 949 στὴν Γαλάτη τῆς Παφλαγονίας (Μ. Ἀσίας). Σπούδασε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ κατόπιν εἰσῆλθε στὴν αὐτοκρατορικὴ αὐλὴ ὡς ἀξιωματοῦχος. Ἐπειδή, ὅμως, εἶχε ἀνώτερες ἀναζητήσεις δὲν τὸν ἱκανοποιοῦσαν τὰ κοσμικὰ ἀξιώματα. Εἶχε τὴν εὐλογία νὰ συνδεθῇ μὲ τὸν γέροντα Συμεὼν τὸν Εὐλαβῆ, μὲ τὴν καθοδήγηση τοῦ ὁποίου ἀσκήθηκε πνευματικά. Καὶ ἐνῷ ἦταν ἀκόμη λαϊκὸς ἀπέκτησε τὴν πρώτη ἐμπειρία τοῦ ἀκτίστου Φωτός. Σὲ ἡλικία 27 ἐτῶν εἰσῆλθε ὡς δόκιμος στὴν Μονὴ τοῦ Στουδίου καὶ ἀργότερα στὴν Μονὴ τοῦ Ἁγίου Μάμαντα, ὅπου ἔγινε μοναχὸς καὶ χειροτονήθηκε ἱερέας. Μετὰ ἀπὸ παραμονὴ τριῶν ἐτῶν στὴν Μονὴ ἐξελέγη ἡγούμενος, ἐπειδή, ὅμως, θέλησε νὰ ἐπιβάλη τοὺς μοναστικοὺς κανόνες τοῦ Μεγάλου Βασιλείου συνάντησε ζωηρὴ ἀντίδραση ἐκ μέρους τῶν μοναχῶν καὶ παραιτήθηκε.

Ἐνῷ ἔχαιρε μεγάλης ἐκτιμήσεως στὸ γενικότερο περιβάλλον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, πολεμήθηκε ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη πρώην Νικομηδείας, καὶ ταυτόχρονα Πρωτοσύγκελλο, Στέφανο. Αἰτία ἦταν ἡ ζηλοτυπία τοῦ Στεφάνου, ποῦ δὲν ἀνεχόταν τὴν φήμη τοῦ Συμεὼν ὡς θεολόγου. Καὶ ἐπειδὴ δὲν μποροῦσε νὰ τὸν κατηγορήση γιὰ κανέναν ἄλλον λόγο, χρησιμοποίησε τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Συμεὼν μὲ δική του πρωτοβουλία γιόρταζε στὸ Μοναστήρι του τὴν μνήμη τοῦ μακαριστοῦ πνευματικοῦ του πατέρα Συμεὼν τοῦ Εὐλαβοῦς. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ ἐξοριστῇ ὁ ὅσιος σὲ ἔρημο τόπο τῆς Προποντίδας. Ἐκεῖ βρῆκε ἐρειπωμένο Ναὸ τῆς ἁγίας Μαρίνας, τὸν ὁποῖο ἀνακαίνισε μὲ προσωπική του προσπάθεια καὶ στὴν συνέχεια ἀνήγειρε Μοναστήρι, στὸ ὁποῖο συγκεντρώθηκαν πολλοὶ μοναχοί. Ἡ φήμη του εἶχε ἐξαπλωθῇ καὶ πολλὰ σημαντικὰ πρόσωπα τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὸν ἐπισκέπτονταν ζητῶντας πνευματικὴ καθοδήγηση. Τελικὰ δικαιώθηκε, ἀλλὰ παρέμεινε στὸν τόπο τῆς ἐξορίας του μέχρι τὴν ὁσιακὴ κοίμησή του.

Ἡ μνήμη του καθιερώθηκε νὰ ἑορτάζεται πανηγυρικὰ τὴν 12η Ὀκτωβρίου, ἐπειδὴ ἡ ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς του (12η Μαρτίου) συμπίπτει μὲ τὴν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Ἀπὸ τὶς συγγραφές του σώζονται 92 λόγοι καὶ 282 πρακτικὰ καὶ θεολογικὰ κεφάλαια, καθὼς καὶ θεολογικὰ ποιήματα. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ ἀπένειμε τὸν τιμητικὸ τίτλο τοῦ Νέου Θεολόγου.