Μικρό χρονικό...

Μνήμη Ανακομιδής των ιερών λειψάνων του Πολιούχου μας Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου, «του εν Ιωαννίνοις αθλήσαντος».

Τῇ ΚΣΤ' τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἡ ἀνάμνησις τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου τοῦ ἐξ Ἰωαννίνων, γενομένης ἐν ἔτει 1971.

Ἐκ γῆς τὰ ὀστέα σου οἷάπερ ἄνθη,

Γεώργιε ὤφθησαν ἀθανασίας.

Εἰκάδι ἕκτῃ Γεωργίου φαάνθησαν ὀστᾶ γῆθεν...

Εικόνα Πρώτη: Το προοίμιον...

«Την 25η Οκτωβρίου 1971… πραγματοποιήθηκε η ανακόμιση των τιμίων λειψάνων του Νεομάρτυρος Γεωργίου.

Ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Σεραφείμ (1958 - 1974, είτα Αθηνών) “θεία νεύσει” και από ιδιαίτερη προς το νεομάρτυρα ευλάβεια κινούμενος, απεφάσισε, μετά από πολλή σκέψη και προσευχή, να προχωρήσει στην ανακομιδή των λειψάνων του αγίου.

Προσκάλεσε τότε το χριστεπώνυμο πλήρωμα και όλους τους Μητροπολίτες των θεοσώστων επαρχιών της Ηπείρου (Νικοπόλεως και Πρεβέζης Στυλιανό, Άρτης Ιγνάτιο, Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανό Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου Παύλο, Γρεβενών Χρυσόστομο και τον Κερκύρας Πολύκαρπο… να παραστούν στις τελετές της ανακομιδής των λειψάνων του νεομάρτυρα…

Τα ανακομιζόμενα, ως άνθη εαρινά, οστά του μάρτυρος ο Πρωτοσύγκελος -ο μακαριστός Μητροπολίτης Ιωαννίνων κυρός Θεόκλητος- παρέδιδε στους παρεστώτας εν κατανύξει αρχιερείς, οι οποίοι τα παρέδιδαν στον Ιωαννίνων Σεραφείμ. Ο οικείος Μητροπολίτης ένδακρυς παρελάμβανε αυτά…

Βαθεία συγκίνηση προκλήθηκε, όταν ο Πρωτοσύγκελος ανεκόμισε με φόβο και ευλάβεια την τιμία κάρα του αγίου, την οποία, αφού ασπάστηκε εν συντριβή, παρέδωσε στον Μητροπολίτη του…» (Κ. Π. Βλάχος, «Βίος του αγίου ενδόξου νεομάρτυρος Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις» - Ιωάννινα 2000).

«Ο εκ Τερόβου των Ιωαννίνων Άγιος Ιωάννης, ο Επίσκοπος Φαναρίου Σεραφείμ, ο εκ Μετσόβου Άγιος Νικόλαος, ο Σαμαριναίος Μοναχός Δημήτριος, ο εκ της επαρχίας Γρεβενών Άγιος Γεώργιος και εν Ιωαννίνοις μαρτυρήσας, υπήρξαν οι πολύεδροι αδάμαντες, οίτινες συνέθεσαν το περιδέραιον των ινδαλμάτων του Γένους και της Εκκλησίας, με αποκορύφωμα αγώνων και διδαχής τον Άγιον Κοσμάν...» (Απόσπασμα από το Αντί Προλόγου σημείωμα του μακαριστού Μητροπολίτου Ιωαννίνων Σεραφείμ (και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών) στο βιβλίο του Δημ. Β. Σιωμόπουλου «ΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ», έκδοση της Ιεράς Μητροπόλεως Ιωαννίνων).

Εικόνα Δεύτερη: Η έντονη ανησυχία και οι φόβοι του Σεραφείμ...

Είχαν περάσει εκατόν τριάντα τρία χρόνια από το «δι’ αγχόνης» φρικτό μαρτύριο του Αγίου μας, στις 17 Γενάρη του 1838, όταν ο μακαριστός -από Άρτης- Μητροπολίτης Ιωαννίνων (και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος) κυρός Σεραφείμ Τίκας αποφάσισε να προβεί στην ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Νεομάρτυρα Γεωργίου, γεννημένου στο χωριό Τζούρχλι των Γρεβενών το 1808.

Με φόβο Θεού, μεγάλη αγάπη στον άγιο Γεώργιο και βαθύ αίσθημα ποιμαντικής ευθύνης, απευθύνεται τότε στο εμπιστευθέν του ποίμνιο:

«Συνέχει βαθεία συγκίνησις την καρδίαν μου και πληροί την ψυχήν μου δέος και φόβος ιερός, διότι επεφύλαξεν εις εμέ την μεγάλην αυτήν τιμήν ο Ύψιστος, να ψαύσω ο ελάχιστος εγώ και να αποθέσω ο ανάξιος δούλος του, τα Ιερά Λείψανα εκ του τάφου εις τη οικείαν θέσιν των…», έγραφε σε εγκύκλιο επιστολή του προς το «χριστεπώνυμον πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεως Ιωαννίνων», με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 1971.

Και ο Ιωαννίνων Σεραφείμ, συνέχιζε:

«Στηρίξατέ με τεκνά μου εν Κυρίω αγαπητά και ενισχύσατέ με εις το μέγα τόλμημα, όπερ επιχειρώ, της εκταφής του Πολιούχου ημών, δια των θερμών προσευχών σας…».

Τελικά, ο Θεός, με τις πρεσβείες του Αγίου, αξίωσε το μακαριστό ιεράρχη, επί της αρχιερατείας του να ανακομισθούν τα ιερά λείψανα του Πολιούχου μας Αγίου Γεωργίου, τέτοιες μέρες, στις 26 Οκτωβρίου του 1971...

Εικόνα Τρίτη: Ο Πρωτοσύγκελος Θεόκλητος...

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Ιωαννίνων κυρός Θεόκλητος (1975 - 2014), ως Πρωτοσύγκελος της Ι. Μ. Ιωαννίνων, από το 1968 ως την εκλογή του, ήταν εκείνος που εισήλθε στον τάφο και πραγματοποίησε -χάριτι Θεού- την Ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου, την 26η Οκτωβρίου του 1971, εκατόν τριάντα τρία χρόνια από τη 17η Γενάρη του 1838, όταν ο Γεώργιος άφησε την τελευταία του πνοή.

Είναι δε χαρακτηριστική η ιστορική φωτοστιγμή, που αποτύπωσε αυτή την ιερή πράξη του Πρωτοσυγκέλου, με τον ίδιο να κρατά στα χέρια του την κάρα του Αγίου Γεωργίου και να την ασπάζεται με ευλάβεια και συντριβή:

«Τελουμένης δε της εκταφής ταις του Πρωτοσυγκέλου χερσίν, ου η κλήσις Θεόκλητος... μετά πολυχρόνιον ταφήν, τα σα λείψανα τα σεπτά, οσίαις χερσίν ανακομισθέντα εκ λαγόνων της γης, χαράς έπλησαν πάντας…

Βαθεία συγκίνηση προκλήθηκε, όταν ο Πρωτοσύγκελος ανεκόμισε με φόβο και ευλάβεια την τιμία κάρα του αγίου, την οποία, αφού ασπάστηκε εν συντριβή, παρέδωσε στον Μητροπολίτη του…» (Κ. Π. Βλάχος, «Βίος του αγίου ενδόξου νεομάρτυρος Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις», 2000).

Πολλά χρόνια μετά, το 1991, ο μακαριστός δεσπότης μας αναμιμνησκόμενος των μεγαλειωδών στιγμών που ο Άγιός μας του επέτρεψε να βιώσει τη Μεγάλη εκείνη νύχτα, αποτύπωνε με ενάργεια τις μνήμες του στο χαρτί:

«Επιφωσκούσης της εικοστής έκτης Οκτωβρίου, πάσα η πόλις των Ιωαννίνων… προσπελάζοντας τον Τάφο του Νεομάρτυρα Γεωργίου, του εν Ιωανίννοις αθλήσαντος, για να αναλάβει εξ’ αυτού τα καθαγιασθέντα λείψανα του τιμίου σκηνώματος του πολιούχου της… και να αποδώσει την προσήκουσαν τιμήν στα λείψανα του προστάτη της Αγίου, να εκφράσει το θαυμασμό και το δέος, να καταθέσει ικεσίαν εκτενή, για να κερδίσει την πρεσβεία Του, ώστε να καταξιωθεί της, έστω και για ελάχιστα, προσπέλασης στο χώρο του Αγίου και της Θεότητας…» (Λεύκωμα της Ανακομιδής, μια έκδοση του Ι. Ν. Αγίου Αθανασίου («της Μητροπόλεως») Ιωαννίνων.

Εικόνα τέταρτη: Η Λιτανεία...

Τα χαριτόβρυτα λείψανα του Νεομάρτυρα λιτανεύονται σε μια πάνδημη λιτανεία, που όμοιά της δεν είχε και δεν έχει πραγματοποιηθεί, την 26η Οκτωβρίου του 1971 στην πόλη που έζησε, εργάστηκε, αγάπησε και μαρτύρησε. Η ευλογία τους διάχυτη στους πλημμυρισμένους από κόσμο δρόμους των Ιωαννίνων, από τον άγιο Αθανάσιο (της Μητρόπολης) ως το νεόδμητο προσκυνηματικό ναό του αγίου Γεωργίου στην πλατεία Πάργας και η εναπόθεσή τους εκεί, όπου βρίσκονται και προσκυνούνται μέχρι σήμερα.