ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ - Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ «ΕΙΣ ΚΟΠΑΝΟΥΣ»: ΙΝ ΜΕΜΟΡΙΑΜ

Σάββατο 12 Ιουλίου 2014

Φώτης Κόντογλου

Στις 13 Ιουλίου του 1965 εκοιμήθη ο ζωγράφος, αγιογράφος, πεζογράφος και στοχαστής Φώτης Κόντογλου...

Διαβάστε, μ' ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο, ένα εκτενές Αφιέρωμα στον ασκητή της τέχνης και της ζωής, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επτά Ημέρες της εφημερίδας Καθημερινή, με ημερομηνία 9 Ιουλίου του 1995:

http://wwk.kathimerini.gr/kath/7days/1995/07/09071995.pdf

Αναζητείστε τον κυρ - Φώτη Κόντογλου και στις αναρτήσεις του Εις Κοπάνους:

http://eiskopanous.blogspot.gr/2011/07/blog-post_08.html

http://eiskopanous.blogspot.gr/2011/07/blog-post_03.html

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

Γιώργος Σεφέρης (Σμύρνη 13 Μαρτίου 1900 – Αθήνα 20 Σεπτεμβρίου 1971)

Γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1990 στη Σμύρνη και πέθανε το 1971. Το 1963 βραβεύτηκε με το Νόμπελ λογοτεχνίας, το πρώτο για τα ελληνικά γράμματα. Όλες οι ποιητικές του συλλογές συγκεντρώθηκαν σ’ ένα τόμο και κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «Ίκαρος». Εκτός από τα ποιήματα έγραψε και πεζά:

«Οι Δοκιμές». Δύο τόμοι με άρθρα και μελέτες.

«Έξι νύχτες στην ακρόπολη». Μυθιστόρημα.

«Μέρες» (Α, Β, Γ, Δ, Ε, Η). Το προσωπικό του ημερολόγιο σε έξι τόμους.

«Άσμα ασμάτων» του Σολομώντα και «Αποκάλυψη» του Ιωάννη. Μεταγραφές στα νέα ελληνικά.

Μεταφράσεις έργων του Έλιοτ.

Ο Μάνος Χατζιδάκις για το Γιώργο Σεφέρη:

«Η Γερτρούδη Στάιν είχε πρωτομιλήσει για μένα στον Σεφέρη. Όταν επέστρεψε από το Λονδίνο στην Αθήνα θέλησε να με γνωρίσει και τη συνάντηση ανέλαβε ο Κατσίμπαλης. Ένα δείπνο στο σπίτι της Αγγελικής Χατζημιχάλη. Μα ξέσπασε ο εμφύλιος -ήταν Δεκέμβριος του ’45 και η συνάντηση δεν έγινε. Βρέθηκα με τους ηττημένους και υποχωρούσα προς την Καστοριά μαζί με το στρατό του ΕΛΑΣ. Έτσι καθώς υποχωρούσαμε, διάβαζα με απορία το Μυθιστόρημα. Τέλος, τον γνώρισα το 1947.

Θέλησα να μου εξηγήσει όλα τα σχετικά με την Έρημη χώρα. -Τι θέλετε να μάθετε; μου λέει. -Ποια είναι, τον ρωτώ. Μου απαντά: -Ο τόπος μας. Προσπαθήστε να τον γνωρίσετε. Δεν έχω άλλο να σας πω… Το επεισόδιο αυτό έγινε αφορμή να απομακρυνθώ τελείως από το μεσοπόλεμο, να γνωρίσω όλες τις λεπτομέρειες του τόπου μου, να γίνω φίλος με το Νίκο Χατζημιχάλη, το γιο της Αγγελικής, να διαβάσω τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη και να εκτιμήσω βαθιά τον Σεφέρη χωρίς ποτέ να γίνουμε φίλοι» (Από το βιβλίο του Μάνου Χατζιδάκι «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι»).