"(...) ο νόμος της αγάπης, της ισότητας, της ελευθερίας και της ειρήνης δεν έχει τίποτα κοινό με τον νόμο των ισχυρών κάθε εποχής. Ο Μέγας Βασίλειος γίνεται πολύ παραστατικός όταν θέλει να αναφερθεί στην αδικία και την αρπαγή του πλούτου από τους κοινωνικά δυνατούς, ανατρέποντας μάλιστα με τα λεγόμενά του τις κοινωνικά αποδεκτές αντιλήψεις περί κλοπής: "συνήθως" λέει χαρακτηρίζονται κλέφτες αυτοί που κλέβουν πορτοφόλια από τα λουτρά. Δεν είναι όμως αυτοί οι πραγματικοί κλέφτες... αλλά κάποιοι... που αποτελούν τις πολιτικές αρχές πόλεων και εθνών, (οι οποίοι) άλλα αφαιρούν κρυφά, άλλα παίρνουν φανερά με την βία... Κοινωνοί της κλοπής όμως γίνονται κι αυτοί που θεωρούνται άρχοντες της Εκκλησίας, όταν παίρνουν απ' αυτούς χρήματα...", για οποιουσδήποτε λόγους. Αντί να τους ελέγχουν και να τους νουθετούν... εύκολα τους απλώνουν το χέρι και τους μακαρίζουν... και τους αδύνατους τους μισούν για τις πράξεις αυτές ενώ τους άλλους που είναι μεγάλοι κλέφτες τους θαυμάζουν"
Ανδρέας Χ. Αργυρόπουλος, Τρεις Ιεράρχες Η Επανάσταση της Πίστης και της Δράσης, Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2025, σελ. 33-34.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου