Ο Άγιος Χαράλαμπος

Δύο συναξαριστικά κείμενα για τον Άγιο Χαράλαμπο, που η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του στις 10 Φεβρουαρίου.

Μ' ένα κλικ στους παρακάτω συνδέσμους:

https://eiskopanous.blogspot.com/2016/02/blog-post_9.html

https://eiskopanous.blogspot.com/2016/02/blog-post_8.html

Κυριακή της Χαναναίας

Πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο, από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ιωαννίνων, μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο του π. Εφραίμ Ντέτσικα για τη «Χαναναία», την ευαγγελική περικοπή της ερχόμενης Κυριακής:

https://drive.google.com/file/d/1kGkyVtRCNzYyDyuHKd_rhjgGSBmFZIPW/view

«Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα...»

«Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα... Η ευχή του αγίου Συμεών λέγεται από τους ιερείς καθημερινά στην απόλυση του Εσπερινού. Ο Εσπερινός είναι η ακολουθία η οποία σηματοδοτεί την έναρξη της νέας εορτής, την αρχή μίας ακόμα λειτουργικής ημέρας. Η πρώτη ακολουθία του νυχθημέρου. Εκείνη την ώρα λοιπόν υποδεχόμαστε με δοξολογία την έκφραση ακόμα μιας εορταστικής ευκαιρίας. Ευχαριστούμε γιατί είδαμε και πάλι να προβάλλει το μεγαλείο του Θεού σε μια νέα ημέρα. Ακόμα μια φορά ο Θεός μας αποκαλύπτει και μας αξιώνει τα μεγαλεία Του. Σε λίγο σκοτάδι θα απλώσει την επιφάνεια της γης και θα έρθει η νύχτα. Η νύχτα όμως συμβολίζει το τέλος αυτού του κόσμου και την Ανατολή από ψηλά του Φωτός του Κυρίου, ο οποίος θα έρθει "ως κλέπτης εν νυκτί". Με τον ίδιο τρόπο που φανερώθηκε στον Συμεών στον ναό της δόξης Του, θα φανερωθεί σε όσους τον αγαπούν από άκρου έως άκρου της γης, μέσα σε μια φοβερή ακαριαία στιγμή μεγαλείου, για να τους καταυγάσει με φως και να ζήσουν για πάντα μαζί Του.

Ο Εσπερινός είναι όμως και το σύμβολο της Δημιουργίας, της πρώτης ημέρας όπου ο Θεός είπε "γενηθήτω φως και εγένετο φως". Ο ερχομός του Χριστού στην γη είναι ο ερχομός όχι πλέον του κτιστού, αλλά του ακτίστου φωτός σε κάθε άνθρωπο πάνω στην γη, που θα Τον προσλάβει ως φως και δεν θα τον απορρίψει. Αυτός θα αξιωθεί να ονομαστεί τέκνον φωτός και καινή κτίσις, δηλαδή δημιουργία νέα!

Κάθε φορά που εμείς οι ιερείς εκκλησιάζουμε ένα βρέφος, σαράντα μέρες μετά την γέννηση του, αισθανόμαστε κάτι ελάχιστο από την πρώτη εκείνη χαρά του Συμεών και την κατανυκτική αποκάλυψη και απαντοχή του Εσπερινού. Εκείνη την στιγμή εναγκαλιζόμαστε την αθανάτιση της ελπίδας και την συνέχιση της εκκλησίας. Ιδού! Στην αγκαλιά μας φέρουμε τον ίδιο τον Χριστό παρατεινόμενο για ακόμα μια φορά μέσα στον κόσμο. Εναγκαλιζόμαστε μια χριστοειδή μορφή, έναν δυνάμει Θεό, με προοπτική να προοδεύσει ως φως εκ φωτός όχι μόνο πάνω στην γη αλλά και στην αιωνιότητα».

π. Παντελεήμων Κρούσκος

«Μια βαθιά ερωτική διάσταση…»

«Η εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου, έχει μια βαθιά ερωτική διάσταση. Μια απίστευτη σκηνή αγάπης και προσμονής. Ένας Γέροντας περιμένει χρόνια να κρατήσει στα χέρια του την πληρότητα της ζωής. Και όταν την συναντάει στα μάτια ενός παιδιού, που είναι ο Υιός του Θεού, λέει με ερωτική παραφορά, «ναι, τώρα μπορώ να πεθάνω…» Φοβερό!! Να λες με παρρησία τώρα μπορώ να πεθάνω γιατί συνάντησα αυτό που μια ζωή ποθούσε η καρδιά μου.

Μου θύμισε μια πληγωμένη κοπέλα που όταν για πρώτη φορά έζησε την αγάπη στην αναστάσιμη διάστασή της, μου είπε "πάτερ, έζησα.. τώρα μπορώ να πεθάνω ακόμη και αύριο". Ας κρατήσουμε τούτο από την εορτή. Να περιμένεις χρόνια την αγάπη, να ακούς τα αργά βήματά της, να κοιτάς τον έρωτά σου, να κρατάς την αγάπη σου αγκαλιά, ο Θεός να σαρκώνεται σε κάθε κύτταρο σου και να πεθαίνεις δίχως φόβο, γιατί συνάντησες αυτό που μια ζωή περίμενες. Και μπορεί, ναι, ίσως μπορεί να βαδίζει πολλές φορές αργά ο Χριστός, αλλά έρχεται, πάντα έρχεται...».

π. λίβυος

«Tω αυτώ μηνί Γ΄…»

Tω αυτώ μηνί Γ΄, μνήμη του δικαίου Συμεών του Θεοδόχου, και Άννης της Προφήτιδος. H δε Σύναξις αυτών τελείται εν τω Aποστολείω του Aγίου Iακώβου του αδελφοθέου, τω όντι εν τω σεβασμίω Nαώ της Yπεραγίας Θεοτόκου, πλησίον της αγιωτάτης μεγάλης Eκκλησίας.

Eις τον Συμεών.

Ήγγελλε νεκροίς πρέσβυς, ως Θεός Λόγος,

Άνθρωπος οφθείς, μέχρι και τούτων φθάσει.

Eις την Άνναν.

* Oυ γης απήρεν, η Φανουήλ θυγάτηρ,

Έως επ’ αυτής, τον Θεόν είδε βρέφος.

Tη τριτάτη δεσμοίο βίοιο λύθη Συμεώνης.

O μεν Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος έλαβε μακράν και πολυχρόνιον ζωήν εις τον κόσμον τούτον. Eπειδή και εχρηματίσθη, ήτοι απεκαλύφθη εις αυτόν από το Πνεύμα το Άγιον, ότι να μην ιδή θάνατον, προ του να θεωρήση με τους οφθαλμούς του τον Δεσπότην Xριστόν. Όθεν όταν ο Kύριος ημών επροσφέρθη εις τον Nαόν τεσσαράκοντα ημερών νήπιον, τότε εδέχθη αυτόν εις τας αγκάλας του. Kαι πληροφορηθείς από το Πνεύμα το Άγιον τα περί αυτού μέλλοντα, έλαβε το τέλος της ζωής του, κατά τον ανωτέρω χρηματισμόν και την αποκάλυψιν του Aγίου Πνεύματος. 

H δε προφήτισσα Άννα, ήτον θυγάτηρ Φανουήλ, καταγομένη από την φυλήν του Aσήρ, ενός από τους δώδεκα Πατριάρχας τους υιούς Iακώβ. Aφ’ ου δε εσυγκατοίκησε με άνδρα χρόνους επτά, και τούτον υστερήθη διά του θανάτου, από τότε επαράμενεν εις τον Nαόν και εκαταγίνετο εν όλη τη ζωή της εις προσευχάς και νηστείας. Όθεν επειδή αδιακόπως ευρίσκετο εις τοιαύτα θεάρεστα έργα, διά τούτο και ηξιώθη η μακαρία να ιδή τον Kύριον ημών Iησούν Xριστόν, όταν επροσφέρθη τεσσαράκοντα ημερών νήπιον εις τον Nαόν, από την Παναγίαν Mητέρα του και από τον δίκαιον Iωσήφ. Aνθωμολογείτο δε αύτη, ήτοι ευχαρίστει και εδοξολόγει τον Θεόν, και επροφήτευε φανερά τα περί του Xριστού εις όλους εκείνους οπού ευρέθησαν τότε εις τον Nαόν, λέγουσα τοιαύτα λόγια. Tούτο το Bρέφος, είναι εκείνος ο αυθέντης, οπού εστερέωσε τον ουρανόν και την γην. Tούτο το Bρέφος είναι ο Xριστός, περί του οποίου όλοι οι Προφήται επροκήρυξαν. Hμείς λοιπόν την μνήμην τούτων των δύω σήμερον εορτάζοντες, κηρύττομεν διά μέσου αυτών την φρικτήν και απόρρητον του Θεού προς ημάς συγκατάβασιν.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Κυριακή ΙΣΤ’ Ματθαίου: Η παραβολή των ταλάντων

«Ο Θεός δεν εκτιμά τι είναι ή τι έχει ο άνθρωπος σ’ αύτόν τον κόσμο, πώς ντύνεται, πώς τρέφεται, πώς διδάσκεται ή πόσο τον εκτιμούν οι άλλοι. Ο Θεός κοιτάζει την καρδιά του ανθρώπου. Με άλλα λόγια, ο Θεός δεν προσέχει την εξωτερική θέση του ανθρώπου, αλλά την εσωτερική του πρόοδο, την ανάπτυξη και τον εμπλουτισμό του εν πνεύματι και αληθεία. Γι’ αυτά μας μιλάει το σημερινό ευαγγέλιο.

Η παραβολή των ταλάντων, δηλαδή των πνευματικών χαρισμάτων που ο Θεός έδωσε στις ψυχές όλων των ανθρώπων, δείχνει τη μεγάλη εσωτερική ανισότητα των ανθρώπων στην ίδια τους τη φύση. Δείχνει όμως και πολύ περισσότερα. Στην υψιπετή πτήση της η παραβολή αυτή υψώνεται πάνω από την ιστορία της ανθρώπινης ψυχής, από την αρχή ως το τέλος της. Αν μπορούσε ο άνθρωπος να κατανοήσει στην πληρότητά της τη διδαχή της παραβολής αυτής και να την τηρήσει στη ζωή του, θα κέρδιζε την αιώνια σωτηρία του στη βασιλεία του Θεού...».

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Διαβάστε το κείμενο της παραβολής, πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://drive.google.com/file/d/1U8J3bP4Jo0DzmTLmVZbiUu_WiJkDySjc/view

«Καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν»

 

Ὅταν ὁ δίκαιος Συμεὼν συνάντησε τὴν Παναγία ποὺ κρατοῦσε τὸν Χριστό, ἔλαβε τὸ θεῖο βρέφος στὴν ἀγκαλιά του. «Καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν» (Λουκ. β´ 28). Αὐτὴ ἡ σκηνὴ εἶναι συγκλονιστική. Καί, βέβαια, δὲν μποροῦσε νὰ γίνῃ αὐτό, ἂν οἱ βραχίονές του δὲν ἐνισχύονταν ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα.
Ἡ σκηνὴ αὐτὴ μας ὑπενθυμίζει τὸ ὅραμα τοῦ Προφήτου Ἡσαΐου. Ἀφοῦ ὁ Προφήτης εἶδε «τὸν καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου» καὶ τὰ Σεραφεὶμ νὰ εὑρίσκωνται γύρω ἀπὸ Αὐτόν, καὶ ὁμολόγησε τὴν ἀκαθαρσία τῶν χειλέων του, συνέβη τὸ ἑξῆς καταπληκτικό. «Καὶ ἀπεστάλη πρός με ἓν τῶν Σεραφεὶμ καὶ ἐν τῇ χειρὶ εἶχεν ἄνθρακα, ὃν τῇ λαβίδι ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἥψατο τοῦ στόματός μου καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἥψατο τοῦτο τῶν χειλέων σου καὶ ἀφελεῖ τὰς ἀνομίας σου καὶ τὰς ἁμαρτίας σου περικαθαριεῖ» (Ἡσ. στ´ 6-7).

Σὲ ἕνα τροπάριο τῶν μεγαλυναρίων τῆς ἑορτῆς λέγεται: «Ἡ λαβὶς ἡ μυστικὴ ἡ τὸν ἄνθρακα Χριστόν, συλλαβοῦσα ἐν γαστρὶ σὺ ὑπάρχεις Μαριάμ». Ὅλες οἱ ἀποκαλύψεις στὴν Παλαιὰ Διαθήκη εἶναι ἀποκαλύψεις τοῦ ἄσαρκου Λόγου, στὶς περισσότερες ἀπὸ τὶς ὁποῖες φανέρωνε τὴν ἐνανθρώπησή Του, τὴν ἔλευσή Του ἐν σαρκί. Ἔτσι, λοιπόν, ἐδῶ λέγεται ὅτι ὁ ἄνθρακας εἶναι ὁ Χριστός. Ἡ μυστικὴ λαβίδα ποὺ κρατεῖ τὸν ἀνθράκα εἶναι ἡ Παναγία, ποὺ τὸν συνέλαβε στὴν κοιλία της. Καὶ ἡ Παναγία δίνει τὸν ἄνθρακα αὐτὸν στὸν δίκαιο Συμεών. Οὐράνιο θυσιαστήριο εἶναι ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ, ὁ οὐρανός. Γι᾿ αὐτὸ ψάλλουμε: «Κατελθόντ᾿ ἐξ οὐρανοῦ τὸν Δεσπότην τοῦ παντός, ὑπεδέξατο αὐτὸν Συμεὼν ὁ Ἱερεύς».
Ὅπως ὁ Προφήτης Ἡσαΐας δέχθηκε τὸν ἄνθρακα καὶ δὲν κατακάηκε, ἀλλὰ καθαρίστηκε καὶ ἔγινε Προφήτης, ἔτσι καὶ ὁ δίκαιος Συμεὼν δέχθηκε τὸν ἄνθρακα Χριστὸ ἀπὸ τὴν Παναγία καὶ δὲν κατακάηκε, ἀλλὰ καθαρίστηκε κατὰ τὸν λόγο: «ἰδοὺ ἥψατο τῶν χειλέων σου καὶ ἀφελεῖ τὰς ἀνομίας σου καὶ τὰς ἁμαρτίας σου περικαθαριεῖ...». 

Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου, «Εισαγωγή στην Oρθόδοξη Χριστολογία».