Λέμε ότι οι εντολές του Θεού...

Λέμε ότι οι εντολές του Θεού δεν πρέπει να σχετικοποιούνται, πόσω μάλλον να μην τηρούνται διόλου (εννοείται από αυτούς που πιστεύουν). Σωστά. Η καθολική εντολή του Θεού είναι να Τον αγαπάς με όλη σου την καρδιά κλπ, και τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου (ή σαν να είναι ο εαυτός σου: αν υποτεθεί βέβαια ότι ξέρεις να αγαπάς τον εαυτό σου).

Στην Βίβλο, ωστόσο, υπάρχουν εντολές που αποδίδονται στον Θεό, οι οποίες εξυπηρετούσαν τις ανάγκες και το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής, και οι οποίες ευτυχώς δεν πρέπει να τηρούνται σήμερα. Π.χ.

“Έξι μέρες θα εργάζεστε, η έβδομη όμως θα είναι για σας μέρα ανάπαυσης, αφιερωμένη σ’ εμένα τον Κύριο. Όποιος εργαστεί τότε, πρέπει να υποστεί την ποινή του θανάτου." Έξοδος 35, 2

Τι λέτε; Να σκοτώσουμε το 90% των Ελλήνων που δεν πάνε εκκλησία την Κυριακή και δεν την αφιερώνουν στον Κύριο; Εγώ, έχω έναν γείτονα που Κυριακή πρωί πλένει το αυτοκίνητό του. Να τον καθαρίσω;

Άλλο:

Το Λευιτικόν 25.44 ορίζει ότι οι Ισραηλίτες μπορούσαν να αγοράζουν δούλους και δούλες αποκλειστικά από τα γύρω ειδωλολατρικά έθνη ή από ξένους παροίκους που ζούσαν ανάμεσά τους.

Διαλέξτε έναν δούλο Άγγλο φερ' ειπείν, και σε καμία περίπτωση Έλληνα. Πιστεύω ότι κι ο Άγγλος αν του δείξετε τη Βίβλο, μπορεί και να μην σας δείρει.

Θα μου πείτε αυτό που ήδη είπα πως αυτά ξεπεράστηκαν και ότι εξυπηρετούσαν ανάγκες της εποχής. Τι ανάγκη εξυπηρετούσε βέβαια να θανατώνεται όποιος δεν τηρούσε την αργία του Σαββάτου ειλικρινά δεν ξέρω.

Θαρρώ αυτό με τους δούλους ήταν γενική κατάσταση τότε, και οι Εβραίοι τουλάχιστον προφύλασσαν τους ομοεθνείς τους.

Κάτι άλλο που θα επικαλεστείτε είναι ότι κάποια από πολλά που αποδίδονταν ως εντολές του Θεού στην ΠΔ, άλλαξαν στην ΚΔ. (Γαλάτες 3.28 «Δεν υπάρχει πλέον Ιουδαίος ούτε Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άνδρας και γυναίκα· διότι όλοι σεις είστε ένας στον Χριστό Ιησού».).

Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί υπάρχουν πολλοί που βρίσκουν μια εντολή του Θεού στην ΠΔ και βάσει αυτής κατακεραυνώνουν όσους σήμερα δεν την τηρούν. Συνήθως αυτή η εντολή έχει να κάνει με την ερωτική ζωή του ανθρώπου. Δεν τους περνάει από το μυαλό να δουν την εντολή, ομοίως όπως παραπάνω, σύμφωνα με το ιστορικό πλαίσιο. Σου λένε, το λέει η Βίβλος τέλος. Φαντάζομαι αυτοί δεν πυροβολούν όσους δεν τηρούν την αργία της Κυριακής.

Πάμε τώρα στην ΚΔ. Λέει η ΠΔ μη μοιχεύσεις. Ο Χριστός λέει, μην κοιτάξεις καν πονηρά μια γυναίκα.

Λέει επίσης, αν σου κλέψουν το πανωφόρι, δώσε και το πουκάμισο. Και πολλά παρόμοια.

Αυτοί που σε κάθε εποχή επιμένουν (και σωστά) στην τήρηση των εντολών του Θεού γιατί εξοργίζονται με έναν μοιχό ή, περισσότερο, με μια μοιχαλίδα (στην ΠΔ η εντολή είναι αυτή να θανατώνεται), και δεν εξοργίζονται με κάποιον που δεν δίνει και το πουκάμισό του στον κλέφτη ή, έστω, που δε δίνει τα μισά από τα υπάρχοντά του στους φτωχούς, όπως λέει ο Χριστός (ο έχων δύο χιτώνας...);

Δε λέω ότι το να μοιχεύσεις είναι το ίδιο πράγμα με το να κοιτάξεις πονηρά μια γυναίκα. Για τον Χριστό όμως είναι το ίδιο. Λέει ήδη εμοίχευσες. Δε λέει εμοίχευσες λίγο.

Αυτοί λοιπόν που εξοργίζονται με την μη τήρηση κάποιων εντολών από τους συνανθρώπους τους είναι συνήθως αυτοί που τηρούν αυτές τις εντολές (δεν μοιχεύουν, δεν κλέβουν κτό) και δεν βλέπουν καθόλου τις άλλες εντολές που είπε ο Χριστός (δώσε τον έναν χιτώνα κλπ), σα να μην υπάρχουν. Και όχι μόνο δεν τις τηρούν (σχεδόν αδύνατον άλλωστε), ούτε καν περνάει από το μυαλό τους όμως να τις θυμηθούν ως την κατεύθυνση που πρέπει να έχουν στη ζωή τους με βάση αυτές, να τις έχουν ως τον ορίζοντα της ζωής τους.

Είπαμε, ο φαρισαϊσμός είναι η παιδική ασθένεια όλων των χριστιανών.

Γιώργος Μπάρλας