Σου λέει ο άλλος, αυτό είναι παρά φύσιν και επομένως είναι αμαρτία, το άλλο είναι κατά φύσιν (φυσικό, σύμφωνο με τη φύση) άρα είναι αρετή, θέλημα Θεού κοκ.
Ωραία. Τότε η αρρώστια, και μάλιστα οι πιο φρικτές αρρώστιες, ο παιδικός καρκίνος και μύριες άλλες, καθότι φυσικές, είναι θέλημα Θεού.
Τώρα, θα ξυπνήσει το θεολογικό ένστικτό μας, και θα πούμε όχι αυτό δεν είναι "φυσικό" είναι το αποτέλεσμα της αμαρτίας που αποτελεί φθορά της φύσης, η οποία συστενάζει και συνωδίνει κατά τον απ. Παύλο μαζί με τον αμαρτωλό άνθρωπο.
Τελικά, φυσικό πράγμα είναι μόνο η υγεία και παρά φύσιν η αρρώστια; Μα φυσικό πράγμα είναι αυτό που υπάρχει στη φύση, δεν είναι μόνο αυτό που υπάρχει στη φύση και είναι ευχάριστο ή δημιουργικό. Είναι κι αυτό που υπάρχει ομοίως στη φύση και είναι δυσάρεστο και καταστροφικό.
Άρα, με ποιο τρόπο κάθε φυσικό πράγμα ή φαινόμενο είναι καλό, ευχάριστο ή/και θέλημα Θεού; Αφού φυσικότατο πράγμα είναι και το χάος και όχι μονο η αρμονία και η λογικότητα της φύσης.
Μετά, έχουμε λχ την Αγία Μαρία την Αιγυπτία που έλιωσε το σώμα της στη νηστεία. Είναι φυσικό να μην τρως; Είναι φυσικό να κάνεις ξηροφαγία αλάδωτη 47 μέρες πριν το Πάσχα; Καθόλου φυσικό.
Εδώ θα ξυπνήσει πάλι ο θεολόγος που όλοι κρύβουμε μέσα μας, και θα πει αυτό δεν είναι φυσικό, δλδ όχι παρά φύσιν, αλλά υπέρ φύσιν. Οκ, καμιά αντίρρηση.
Πάντως δεν είναι φυσικό να μην τρως.
Άρα, για να μην πολυλογούμε, αυτό που ονομάζουμε φυσικό δεν είναι από μόνο του καλό, αρετή, θέλημα Θεού κοκ. Αφήστε που από εποχή σε εποχή αλλάζει κι αυτό που κάθε φορά ορίζουμε ως φυσικό.
Δεν είναι λοιπόν η φύση αυτή που, χριστιανικά μιλώντας, σώζει τον άνθρωπο αλλά ο Θεός που έγινε άνθρωπος και που έλεγε και έκανε πολλά "αφύσικα" πράγματα, όπως "να αγαπάς τους...εχθρούς σου" ή ότι ηθελημένα πήγε και σταυρώθηκε. Καθόλου φυσικό έτσι;
Γιώργος Μπάρλας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου