Η Ανάσταση είναι...

Η Ανάσταση δεν είναι μια ωραία ιδέα.

Είναι εισβολή ζωής… εκεί που όλα αιμορραγούν.

Ο άνθρωπος κουβαλά μικρούς θανάτους.

Απώλειες.

Ρωγμές.

Ματαιώσεις.

Ασθένειες.

Πένθη.

Και μαθαίνει να ζει έτσι.

Λίγο πιο άδειος κάθε μέρα. Δίχως φως και χαρά.

Αλλά η Ανάσταση δεν σε αφήνει να συνηθίσεις.

Δεν σου λέει ότι όλα θα φτιάξουν.

Σου λέει: τίποτα δεν τελείωσε.

Εκεί που βλέπεις τέλος…

ο Θεός αρχίζει.

Εκεί που μέσα σου κάτι πέθανε…

ο Θεός το σηκώνει.

Η Ανάσταση είναι:

Είναι η δύναμη που σε κρατά όταν λύγισες.

Το φως που δεν σβήνει μέσα στο σκοτάδι.

Δεν σου παίρνει τον πόνο.

Αλλά δεν σε αφήνει μόνο μέσα σε αυτόν.

«Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν;

οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ’ ἠγέρθη.» (Λουκ. 24, 5-6)

Γιατί ο Χριστός αναστήθηκε.

Και ο θάνατος έπαψε να είναι τέλος κι έγινε αρχή.

Όχι πλέον προορισμός αλλά πέρασμα στην Αιωνιότητα.

— π. Λίβυος —