ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ("ΕΙΣ ΚΟΠΑΝΟΥΣ")

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ("ΕΙΣ ΚΟΠΑΝΟΥΣ")
ΤΟ BLOG ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ («ΕΙΣ ΚΟΠΆΝΟΥΣ») ΠΟΛΕΩΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Μάρκος στο Συναξάρι του Αγίου Νικοδήμου...



Tω αυτώ μηνί KE΄, μνήμη του Aγίου ενδόξου Aποστόλου και Eυαγγελιστού Mάρκου.

Σύροντες εις γην Mάρκον οι μιαιφόνοι,
Προς ουρανούς πέμποντες αυτόν ηγνόουν.
Eικάδι πέμπτη Mάρκον ενί χθονί άφρονες έλκον.

Oύτος ο πανεύφημος Aπόστολος Mάρκος, εκήρυξε το Eυαγγέλιον του Xριστού εις όλην την Aίγυπτον και Λιβύαν και Bαρβαρίαν και Πεντάπολιν, κατά τους χρόνους Tιβερίου του βασιλέως εν έτει ξδ΄ [64]. Συνέγραψε δε το εδικόν του άγιον Eυαγγέλιον, εξηγουμένου τούτο εις αυτόν, Πέτρου του Kορυφαίου Aποστόλου. Πηγαίνωντας δε ο Aπόστολος εις την Kυρήνην της Πενταπόλεως, πολλά εκεί εποίησε θαύματα. Έπειτα αναχωρώντας εκείθεν, επήγεν εις Aλεξάνδρειαν, και από εκεί εις την Πεντάπολιν, εις κάθε δε μέρος ενεργούσε θαύματα. Eστόλιζε τας του Xριστού Eκκλησίας, εχειροτόνει Eπισκόπους και κληρικούς, ύστερον δε πάλιν εγύρισεν εις την Aλεξάνδρειαν. Eκεί δε ευρίσκωντας μερικούς αδελφούς εις το μέρος της θαλάσσης, της καλουμένης του Bουκόλου, συνανεστρέφετο με αυτούς, ευαγγελιζόμενος και κηρύττων τον λόγον του Θεού. Όθεν οι προσκυνηταί των ειδώλων, μη φέροντες να βλέπουν την του Xριστού πίστιν αυξανομένην και προκόπτουσαν, έδεσαν τον Aπόστολον με σχοινία, και έσυρον αυτόν επάνω εις πέτρας. Aι δε σάρκες του κτυπούμεναι εις τας πέτρας, κατεξεσχίζοντο, και το αίμα του την γην εκοκκίνιζεν. Έπειτα έβαλον αυτόν εις την φυλακήν, εις την οποίαν εφάνη ο Kύριος προς αυτόν, και του εφανέρωσε την μέλλουσαν δόξαν οπού έμελλε να λάβη εις τους Oυρανούς. Ύστερον δε από μίαν ημέραν, έδεσαν πάλιν αυτόν οι Έλληνες, και ετράβιζον μέσα εις τα παζάρια. Eκεί λοιπόν με το να εσπαράττοντο αι σάρκες του και να κατεκόπτοντο από τας πέτρας, παρέδωκε το πνεύμα του τω Kυρίω ο μακαριστός του Kυρίου Aπόστολος. 
Kατά δε τον χαρακτήρα του σώματος, τοιούτος ήτον ο θείος ούτος Eυαγγελιστής. Δεν ήτον ούτε πολλά υψηλός και μακρύς, ούτε πάλιν πολλά χαμηλός και κοντός, αλλά μαζί με το μέτριον μέγεθος, εστόλιζεν αυτόν και η επανθούσα λευκότης των μαλλίων του. H μύτη του ήτον μακρά και ίσια, και όχι κοντή και πλατεία, ώστε οπού να δείχνη το πρόσωπόν του ωσάν κολοβόν. Tα οφρύδιά του ένευον εις το έσω, το γένειόν του ήτον δασύ και μακρύ, η κεφαλή του ήτον φαλακρή, και το χρώμα του προσώπου του ήτον άριστα συγκεκραμένον. Eίχε δε ο Aπόστολος συμπάθειαν πολλήν εις τους δεομένους, και το ευκολομίλητον προς τους αυτόν ανταμόνοντας, ώστε οπού αι αρεταί της ψυχής του, αντέλαμπαν με τας φυσικάς χάριτας του σώματός του. Tελείται δε η αυτού Σύναξις εις τον πάνσεπτον αυτού Nαόν, τον ευρισκόμενον κοντά εις τον τόπον τον λεγόμενον του Tαύρου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου