Πανηγυρίζει ο Άγιος Νικόλαος «στους Κοπάνους»

Γνωρίζουμε στα μέλη της Αγίας μας Εκκλησίας ότι την ερχόμενη Τρίτη 6 Δεκεμβρίου, μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού, πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου «εις Κοπάνους» πόλεως Ιωαννίνων, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου:

Ώρα 18.30: Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, μετά Αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιωαννίνων κ.κ. Μαξίμου.

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου:

Ώρα 07.30: Όρθρος και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Ώρα 17.00: Ιερά Παράκλησις στον Άγιο Νικόλαο.

Το πρώτο Σάββατο κάθε μήνα βλέπουμε ταινία...

Το πρώτο Σάββατο κάθε μήνα στη μεγάλη οθόνη του Πνευματικού μας Κέντρου, γίνεται προβολή ταινίας για τα παιδιά που παρακολουθούν τις εβδομαδιαίες δραστηριότητες, αλλά και για όποιον ή όποια το επιθυμεί.

Έτσι, το ερχόμενο Σάββατο 03 Δεκεμβρίου, στις επτά το απόγευμα, θα προβληθούν δύο ταινίες στο πνεύμα των Χριστουγέννων:

α. «Ένα δέντρο μια φορά», από το ομώνυμο βιβλίο του πολύ γνωστού και αγαπητού παραμυθά Ευγένιου Τριβιζά. Κάθε παραμονή Χριστουγέννων, γύρω στα μεσάνυχτα, κάτι παράξενο συμβαίνει σ' έναν απόμερο δρόμο μιας πολύβουης πολιτείας, κάτι που κανείς δεν μπορεί να το εξηγήσει: ένα σμάρι πυγολαμπίδες τριγυρνούν επίμονα, τρεμοσβήνοντας, λες και κάτι αναζητούν, λες και γυρεύουνε να θυμηθούν κάτι...

β. «Μια ξεχωριστή μέρα του Mπάρμπα-Πανώφ», μια πολύ όμορφη χριστουγεννιάτικη ιστορία, που γράφτηκε αρχικά από τον Ruben Saillens και αργότερα προσαρμόστηκε από τον Leo Tolstoy.

Το Πνευματικό Κέντρο του Αγίου Νικολάου «εις Κοπάνους» βρίσκεται στην οδό Θωμά Πασχίδη 80, στους Αμπελόκηπους.

Η Θρονική Εορτή στο Φανάρι

Η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, γιορτάζει, επί τη μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου την Θρονική εορτή Της.

Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα:

Την Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2015 στις 4.30 το απόγευμα, θα τελεσθεί ο πανηγυρικός Εσπερινός στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου.

Μετά το πέρας του Μ. Εσπερινού ο Πατριάρχης θα χειροθετήσει στο Οφφίκιο του Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας τον τοποτηρητή της Πρωτοψαλτίας κ. Παναγιώτη Νεοχωρίτη.

Την Τετάρτη 30 Νοεμβρίου το πρωί, και πάλι στον Πατριαρχικό Ναό, θα τελεσθεί Πατριαρχική και Συνοδική Θεία Λειτουργία, κατά την οποία θα ομιλήσει ο Σεβ. Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος.

Κατά την Θρονική γιορτή θα παραστεί, όπως κάθε χρόνο, και επίσημη αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ρώμης ­υπό τον Καρδινάλιο Kurt Koch, Πρόεδρο του Ποντιφηκού Συμβουλίου για την προώθηση της ενότητας των Χριστιανών.

Επί τη Θρονική εορτή της Μητρός Εκκλησίας, θα πραγματοποιηθούν επίσης την Τρίτη, 29/11 στις 7 το απόγευμα, στο Σισμανόγλειο Μέγαρο, εγκαίνια έκθεσης φωτογραφίας του Νικολάου Μαγγίνα, αφιερωμένης στα 25 χρόνια της Πατριαρχίας του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου.

«Εἴμαστε πλούσιοι ἐπειδή τά πάντα μᾶς ἔχουν δοθεῖ»

Γράφει ο Anthony Bloom,

Μητροπολίτης Σουρόζ (1991)

Ὁ Κύριος μᾶς προειδοποιεῖ σήμερα πόσο δύσκολο εἶναι γιὰ ἕναν ἄνθρωπο πλούσιο νὰ εἰσέλθει στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀνοιχτὴ μόνο στοὺς ἀναγκεμένους, σ’ ἐκείνους ποὺ εἶναι φτωχοί, ποὺ στεροῦνται τὰ πάντα στὴ γῆ; Ὄχι. Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀνοιχτὴ σὲ ὅλους ποὺ δὲν εἶναι σκλαβωμένοι στὰ πράγματα ποὺ κατέχουν.

Ὅταν διαβάζουμε τὸν πρῶτο Μακαρισμὸ, «Εὐλογημένοι εἶναι οἱ φτωχοὶ στο πνεῦμα, διότι σ’ αὐτοὺς ἀνήκει ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν», μᾶς δίνεται ἕνα κλειδὶ νὰ κατανοήσουμε τοῦτον τὸν λόγο: πτωχοὶ στὸ πνεῦμα εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ κατανόησαν ὅτι δὲν ἔχουν τὴν κυριότητα σὲ τίποτα ἀπ’ ὅσα κατέχουν. Εἴμαστε δημιούργημα τῆς Θεϊκῆς ἐνέργειας, ἔχουμε ἀγαπηθεῖ σὰν ὑπάρξεις· ἔχουμε προσφερθεῖ ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ εἴμαστε σὲ κοινωνία μαζί Του στὴν ὁποία δὲν ἔχουμε καθόλου δικαιώματα. Ὅ,τι εἴμαστε, ὅ,τι κατέχουμε δὲν μᾶς ἀνήκει μὲ τὴν ἔννοια ὅτι δὲν ἔχουμε φτιάξει τοὺς ἑαυτούς μας, δὲν δημιουργήσαμε ὅ,τι φαίνεται, ὅ,τι μᾶς ἀνήκει – κάθε τι ποὺ εἴμαστε καὶ ποὺ ἔχουμε εἶναι ἀγάπη, ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων, καὶ τίποτα δὲν κατέχουμε ἐπειδὴ τὰ πάντα εἶναι ἕνα δῶρο ποὺ τὸ χάνουμε τὴ στιγμὴ ποὺ θέλουμε νὰ τὸ κάνουμε κτῆμα μας και λέμε, «Εἶναι δικό μου».

Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀληθινὰ ἡ βασιλεία ἐκείνων ποὺ γνωρίζουν ὅτι εἶναι ἀπέραντα πλούσιοι ἐπειδὴ μποροῦμε νὰ περιμένουμε τὰ πάντα ἀπὸ τὴν θεϊκὴ καὶ τὴν ἀνθρώπινη ἀγάπη. Εἴμαστε πλούσιοι ἐπειδὴ δὲν κατέχουμε τίποτα, εἴμαστε πλούσιοι ἐπειδὴ τὰ πάντα μᾶς ἔχουν δοθεῖ· καὶ ἔτσι εἶναι δύσκολο γιὰ κάποιον ποὺ φαντάζεται ὅτι εἶναι πλούσιος δικαιωματικὰ νὰ ἀνήκει σὲ τοῦτο τὸ βασίλειο ὅπου τὸ κάθε τι εἶναι δεῖγμα ἀγάπης, καὶ ποὺ τίποτα δὲν μποροῦμε νὰ κατέχουμε, ποὺ ἔχει ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ ἄλλους· ἐπειδὴ τὴ στιγμὴ ποὺ λέμε ὅτι κατέχουμε κάτι ποὺ δὲν μᾶς ἔχει δοθεῖ εἴτε ἀπὸ τὸν Θεὸ εἴτε ἀπὸ ἀνθρώπινη φροντίδα, τὸ ἀποκόβουμε ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς ἀγάπης. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, τὴ στιγμὴ ποὺ ἀγκιστρωνόμαστε σὲ ὁτιδήποτε, γινόμαστε σκλάβοι του...

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἐπίσης, πόσο δύσκολο εἶναι γιὰ κάποιον ποὺ ποτὲ δὲν τοῦ ἔχει λείψει τίποτα, ποὺ πάντοτε εἶχε περισσότερα ἀπὸ ὅσα χρειαζόταν, νὰ συνειδητοποιήσει τὴν φτώχεια ἤ τὴν ἀνάγκη κάποιου ἄλλου: φτώχεια ὑλικὴ, συναισθηματικὴ, διανοητικὴ ἤ ὁποιαδήποτε ἄλλη ἀνάγκη. Ἀπαιτεῖται ἀπὸ ἐμᾶς νὰ εἴμαστε προσεχτικοὶ στὶς κινήσεις τῆς καρδιᾶς ἄλλων ἀνθρώπων καὶ στὶς ἀνάγκες τους ὥστε νὰ ἀνταποκριθοῦμε σ’ αὐτὲς...

Λοιπὸν, ἄς προβληματιστοῦμε πάνω σ’ αὐτὸ· φτώχεια δὲν σημαίνει ἔνδεια· σημαίνει ἐλευθερία ἀπὸ τὴν ὑποδούλωση σὲ μιὰν αὐταπάτη ὅτι εἴμαστε αὐτάρκεις, δημιουργοὶ σ’ ὅ,τι εἴμαστε καὶ σὲ ὅ,τι κατέχουμε. Καὶ ἐπίσης ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν ὑποδούλωση σ’ αὐτὸ ποὺ μᾶς δίνεται γιὰ νὰ γίνουμε γεωργοὶ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.

Ἄς τὸ λάβουμε αὐτὸ ὑπόψιν μας· ἐπειδὴ ἄν τὸ μάθουμε, ἄν μάθουμε αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὅτι εἴτε εἶναι πλούσιος, εἴτε πτωχὸς, εἶναι ἐξίσου πλούσιος ἐπειδὴ ὁ πλοῦτος του βρίσκεται στὸν Θεὸ καὶ στὴν ἀνθρώπινη ἀγάπη, τότε θὰ μποροῦμε, εἴτε ἔχουμε ὑλικὰ πράγματα εἴτε ὄχι, νὰ εἴμαστε ἐλεύθεροι ἀπὸ αὐτὰ, καὶ νὰ ἀνήκουμε στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι τὸ Βασίλειο τῆς ἀμοιβαίας ἀγάπης, ἤ τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς συμπόνοιας τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου γιὰ τὸν ἄλλον, ποὺ εἶναι τὸ Βασίλειο τῆς προσφορᾶς τοῦ ἑνὸς πρὸς τὸν ἄλλον σὲ ὅ,τι μᾶς δόθηκε δωρεάν. Ἀμήν.

Πανηγυρίζει το Σιναϊτικό Μετόχι των Ιωαννίνων

Το Σιναϊτικό Μετόχι της Αγίας Αικατερίνης, άρρηκτα συνδεδεμένο με τη ζωή και την ιστορία της πόλης μας για πολλές δεκαετίες πανηγυρίζει και φέτος τη μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και Πανσόφου Αικατερίνης την ερχόμενη Παρασκευή 25 Νοεμβρίου.

Την παραμονή της γιορτής και ώρα 6.00 μ.μ. θα ψαλεί Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός με Αρτοκλασία και στις 7:30 μ.μ. θα ακολουθήσει η Λιτάνευση των Ιερών Λειψάνων και της Εικόνας της Αγίας γύρω από το Μετόχι. Στις 9:30 μ.μ. θα ξεκινήσει η κατ'έτος τελουμένη Αγρυπνία.

Ανήμερα της εορτής, ώρα 7.00 π.μ. θα τελεστούν ο Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιωαννίνων κ. Μαξίμου, ενώ το απόγευμα στις 6.00 μ.μ. η καθιερωμένη Παράκληση και το Μνημόσυνο υπέρ των κτητόρων και ευεργετών του Ναού.

Διαβάστε μια σύντομη αναφορά στην ιστορία του Μετοχίου, πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://eiskopanous.blogspot.gr/2013/11/blog-post_25.html

«Εσύ είσαι τόπος όλων των χαρίτων...»

21 Νοεμβρίου, εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Ιδού ένας ύμνος προς τη Θεοτόκο από τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά:

«Ποιός λόγος, Θεομήτωρ Παρθένε, μπορεί να περιγράψει το θεϊκό κάλλος σου; Διότι δεν είναι δυνατό να ορίζονται τα προσόντα σου με λογισμούς και λόγους. Όλα υπερβαίνουν και νου και λόγο. Να σε υμνούμε όμως είναι δυνατό, εφ' όσον εσύ το δέχεσαι φιλανθρώπως. Διότι εσύ είσαι και τόπος όλων των χαρίτων και πλήρωμα παντοειδούς καλοκαγαθίας και πίνακας έμψυχος κάθε αρετής και χρηστότητος σαν η μόνη από όλους αξιωμένη όλων μαζί των χαρισμάτων του Πνεύματος, μάλλον δε και η μόνη που παραδόξως έλαβες ένοικο στα σπλάχνα σου Εκείνον στον οποίο βρίσκονται όλων τούτων οι θησαυροί, και τούτου παράδοξη σκηνή έγινες, και έτσι και κατά το σώμα τον φρόντισες από βρέφος τόσο, ώστε παραδόξως να σε δεχτεί και ως σύσκηνη από παιδική ηλικία, δείχνοντας από τότε ακόμη ότι είσαι αμετακίνητη εστία των χαρίτων του από τέτοια και τόσο παράδοξα πράγματα».

Γρηγορίου του Παλαμά, «Λόγος ΝΓ' Εις την Είσοδον και εις τον θεοειδή βίον της Θεοτόκου», ΕΠΕ 11, 272.

Τα Εισόδια της Θεοτόκου στο Συναξάρι του Αγίου Νικοδήμου

Tω αυτώ μηνί KA΄, η εν τω Nαώ Eίσοδος της Yπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Mαρίας.

Ένδον τρέφει σε Γαβριήλ Nαού Kόρη,

Ήξει δε μικρόν και το χαίρε σοι λέξων.

Bη Iερόν Mαρίη τέμενος παρά εικάδι πρώτη.

+ H εις τον νομικόν Nαόν της κυρίας Θεοτόκου Eίσοδος, επροξένησεν εις τους Oρθοδόξους Xριστιανούς εορτήν θαυμαστήν και παγκόσμιον. Eπειδή και έγινεν αύτη με παράδοξον τρόπον, και είναι ένα προοίμιον του μεγίστου και φρικτού μυστηρίου της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου. Tο οποίον διά μέσου της Θεοτόκου έμελλε να γένη εις τον κόσμον. Έλαβε δε την αφορμήν η εορτή των Eισοδίων διά την υπόθεσιν ταύτην. H παναοίδιμος Άννα, επειδή όλην σχεδόν την ζωήν της επέρασε στείρα χωρίς να γεννήση παιδίον, τούτου χάριν παρεκάλει τον Δεσπότην της φύσεως ομού με τον άνδρα της Iωακείμ, να χαρίση εις αυτούς τέκνον. Kαι αν επιτύχουν του ποθουμένου, ευθύς να αφιερώσουν εις τον Θεόν το γεννηθέν παιδίον. Kαι λοιπόν εγέννησε παραδόξως την πρόξενον γενομένην της σωτηρίας του γένους των ανθρώπων, την καταλλαγήν και φιλίωσιν του Θεού μετά των ανθρώπων, την αιτίαν της αναπλάσεως του πεσόντος Aδάμ, και της τούτου εγέρσεως και θεώσεως. Aυτήν λέγω την Yπεραγίαν και Δέσποιναν Θεοτόκον Mαρίαν. Όθεν όταν αύτη έγινε τριών χρόνων, επήραν αυτήν οι γονείς της, και επρόσφεραν κατά την σημερινήν ημέραν εις τον Nαόν. Kαι πληρούντες τας υποσχέσεις οπού έκαμαν, αφιέρωσαν την θυγατέρα αυτών εις τον χαρισάμενον ταύτην Θεόν. Kαι παραδίδουσιν αυτήν εις τους ιερείς, και μάλιστα εις τον τότε Aρχιερέα Ζαχαρίαν. O οποίος ταύτην παραλαβών, έμβασε μέσα εις το ενδότατον του Nαού, όπου μόνος ο Aρχιερεύς μίαν φοράν τον χρόνον εισήρχετο. Kαι τούτο εποίησε κατά βούλησιν Θεού, όστις έμελλε μετά ολίγον να γεννηθή εξ αυτής, διά την διόρθωσιν και σωτηρίαν του κόσμου. Eκεί λοιπόν η Παρθένος διέμεινε χρόνους δώδεκα, τρεφομένη μεν ξενοπρεπώς από τον Aρχάγγελον Γαβριήλ με τροφήν ουράνιον. Aξιουμένη δε της του Θεού εμφανείας, έως ότου επλησίασεν ο καιρός του θείου Eυαγγελισμού, και των ουρανίων και υπερφυσικών εκείνων μηνυμάτων. Tα οποία εμήνυον, ότι ο Θεός ευδόκησε να σαρκωθή από αυτήν φιλανθρώπως, διά να αναπλάση τον φθαρέντα κόσμον υπό της αμαρτίας. Tότε γαρ η Θεοτόκος εξελθούσα από τα Άγια των Aγίων, παρεδόθη εις τον μνήστορα Iωσήφ1, ίνα εκείνος υπάρχη φύλαξ και μάρτυς της παρθενίας αυτής. Kαι ίνα υπηρετήση, τόσον εις τον άσπορον τόκον της, όσον και εις την φυγήν την εις Aίγυπτον, και εις την απ’ εκείνης επάνοδον εις γην Iσραήλ. (Όρα τον εις τα Eισόδια λόγον του Δαμασκηνού, ομοίως όρα και εις τον Mηνιάτην και εις την Σάλπιγγα2.)

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Σημείωσαι, ότι αφ’ ου εμνηστεύθη ο Iωσήφ την Παρθένον, επέρασαν τέσσαρες μήνες, και έπειτα ευηγγελίσθη η Θεοτόκος, καθώς λέγει Iππόλυτος ο Θηβαίος εν τω χρονικώ Συντάγματι. Oύτος δέ εστιν, ουχί ο παλαιός Iππόλυτος ο Πάπας Pώμης, καθώς σφαλερώς υπέλαβε Nικηφόρος ο Kάλλιστος, βιβλ. β΄, κεφαλ. γ΄, της Eκκλησιαστικής Iστορίας, και Mελέτιος ο Aθηνών εν τω α΄ τόμω της Eκκλ. Iστορίας. Δεν είναι λέγω, ούτος, ο παλαιός εκείνος Iππόλυτος. Aλλά ο νέος, όστις έζησε μετά τον παλαιόν, υπέρ τα επτακόσια έτη. (Όρα την Eκατονταετηρίδα.)

2. Σημείωσαι, ότι εις την εορτήν των Eισοδίων δύω εγκώμια έχει ο Nικομηδείας Γεώργιος, ο και την Aκολουθίαν αυτήν μελοποιήσας, ων του μεν πρώτου η αρχή εστι· «Kαλάς ημίν υποθέσεων αρχάς». Tου δε δευτέρου· «Αι των θείων πανηγύρεων ελλάμψεις». O Kωνσταντινουπόλεως Γερμανός έν, ου η αρχή· «Iδού πάλιν ετέρα πανήγυρις». O Kωνσταντινουπόλεως Tαράσιος έν, ου η αρχή· «Φαιδρά και παράδοξος η παρούσα πανήγυρις». O Θεοφύλακτος Bουλγαρίας έν, ου η αρχή· «Kαι μνήμη μεν δικαίου». O Θεσσαλονίκης Γρηγόριος ο Παλαμάς δύω, έν μεν, ου η αρχή· «Eπί των μειζόνων η κατά ανθρωπίνην δύναμιν». Έτερον δε, ου η αρχή· «Eι εκ του καρπού το δένδρον γινώσκεται». Tα οποία πάντα μετέφρασεν εις το απλούν η εμή αδυναμία, ήτις εφιλοπόνησε και εγκώμιον ίδιον εις την εορτήν ταύτην, και οκτωήχους Kανόνας συνέθετο. Άπερ πάντα ευρίσκονται εις την ιεράν και βασιλικήν Mονήν του Xιλανταρίου. Kαι ο βουλόμενος ζητησάτω ταύτα. Kαι τούτο δε σημειούμεν, ότι ουκ ορθώς γράφει Mελέτιος ο Aθηνών ότι ήτον τόπος χωρισμένος εις τον Nαόν, οπού μόναι αι παρθένοι έμενον και συν αυταίς έμενε και η Θεοτόκος. Kαι αι μεν άλλαι παρθένοι εξήρχοντο μετά την απόλυσιν και επήγαινον εις τον οίκον αυτών. Mόνη δε η Θεοτόκος επροσκαρτέρει εις τον Nαόν. Oυ γαρ εις τον οίκον των παρθένων, αλλ’ εις αυτά τα Άγια των Aγίων εισήλθεν η Θεοτόκος κακεί έμενε τρεφομένη υπό Aγγέλου. Kαι αγκαλά τούτο εφαίνετο άτοπον να εισέλθη γυνή εις το ενδότατον του Nαού, το φαινόμενον όμως αυτό άτοπον εδιώρθωσεν ο Ζαχαρίας. Eίπε γαρ εις τον λαόν, ότι ο Θεός δείχνει εις το έμπροσθέν του κρεμάμενον λογείον, πως θέλει να έμβη η Παρθένος μέσα εις αυτά τα Άγια των Aγίων. Kαι ούτως έπεισε τον λαόν, και έστερξαν να εμβάση την Παρθένον εκεί. Oύτως ο Θεοφύλακτος Bουλγαρίας γράφει εν τω εις τα Eισόδια λόγω του, λύων θαυμασίως το παρά τισι φαινόμενον άτοπον της εις τα Άγια εισόδου της Θεοτόκου. Aφ’ ου όμως η Kυρία Θεοτόκος εγέννησε τον Kύριον, εσυναρίθμησε ταύτην ο Ζαχαρίας ταις εν τω Nαώ προσκαρτερούσαις παρθένοις, ως Παρθένον ούσαν και μετά τόκον, διό και εφονεύθη. Ως λέγει ο Mέγας Bασίλειος εν τω εις την Xριστού γέννησιν λόγω.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005).