Μάνος Χατζιδάκις (Ξάνθη, 23 Οκτωβρίου 1925 – Αθήνα, 15 Ιουνίου 1994)

Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή
Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω
Μη φοβηθείς
Και θα με βρεις είτε σαν άστρο
Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα
Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει
Είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος... Μ. Χ.

(Από τη Μυθολογία)

«Πρέπει να πω ότι δεν μ’ αρέσει η αναμνησιολογία, την απεχθάνομαι. Τους ανθρώπους που έχουν φύγει, αλλά παραμένουν ζωντανοί, τους έχουμε καθημερινά τοποθετημένους μέσα μας και τους κουβαλάμε σ’ ολόκληρη την ζωή μας».

(Μάνος Χατζιδάκις)

«Σαν άστρο...»

«…Και θα με βρεις είτε σαν άστρο

Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα

Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει

Είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς

Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος

Γιατί ψηλά στον ουρανό που κατοικούνε τ’ άστρα

Μαζεύοντ’ όλοι οι ποιητές…».

Μάνος Χατζιδάκις,
«Ερωτικό».

(Από την ποιητική του συλλογή «Μυθολογία»).

«Ο Μάνος Χατζιδάκις είναι ο δικός μου Ιορδάνης ποταμός. Σ’ αυτόν τρέχω σαν διψασμένη, σκονισμένη και άπνοη κάθε φορά που οι φλέβες μου γίνονται ξύλινες από την ανομβρία αυτού του τόπου, να πέσω ξανά να βαφτιστώ τον λόγο τον ερχόμενο, να μετανιώσω για τα ύψη και τα βάθη που δεν αναζήτησα με πειθαρχία συνεχή, να ξανανιώσω…

Να ανάβουμε ο καθένας το κερί του από τα φλόγα του έργου του κάθε νύχτα Μεγάλου Σαββάτου, Μεγάλου Ερωτικού, Μεγάλης Ερημίας, γιατί η μουσική του είναι μια Μεγάλη Βδομάδα Δημιουργίας και Παθών και έχει μια Κυριακή που ξημερώνει πάντα αναστάσιμη στο τέλος».

Λίνα Νικολακοπούλου

Για να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο της στιχουργού Λίνας Νικολακοπούλου για το Μάνο Χατζιδάκι, πατήστε  εδώ: http://www.os3.gr/arhive_afieromata/gr_afieromata_manos_hatzidakis.html#lina