Όταν ο νους γυρίζει ξανά και ξανά στις ίδιες αρνητικές σκέψεις, η θλίψη μεγαλώνει. Ο μηρυκασμός της σκέψης μοιάζει με μπερδεμένο κουβάρι, όπου κάθε κύκλος προσθέτει αυτοκατηγορία και παρατείνει το βάρος. Μία λύση είναι η προσευχή επειδή αλλάζει την κατεύθυνση. Όταν η σκέψη στρέφεται προς τον Θεό, μειώνεται η χαοτική αυτοαναφορικότητα και ο εσωτερικός λόγος οργανώνεται. Η απελπισία γίνεται αίτημα και έκφραση ενώπιον Εκείνου που ακούει. Το κουβάρι ξετυλίγεται σιγά σιγά και ο άνθρωπος, που υποφέρει μόνος μέσα στις σκέψεις του, βρίσκει Κάποιον να τον στηρίξει.
π. Χριστόφορος Χρόνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου