Χριστόδουλος: Ξάνθη, 17 Ιανουαρίου 1939 - Αθήνα, 28 Ιανουαρίου 2008...

Χαρισματικός και επικοινωνιακός. Μ’ αυτά τα δύο επίθετα, θα χαρακτήριζα τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλο, που εκοιμήθη τα ξημερώματα της Δευτέρας 28 Ιανουαρίου του 2008. Χαρισματικός και επικοινωνιακός, με όλα τα τρωτά του σημεία… Ηγετική φυσιογνωμία, ιδιαίτερα δημοφιλής, που έγραψε ιστορία και άφησε εποχή. Άνθρωπος ευφυής, με προσόντα, με γνώση των media και του χειρισμού τους, απασχόλησε έντονα την καθημερινότητά μας, χωρίς να μπορέσει πάντοτε «να μας ανεβάσει στις πνευματικές διαστάσεις της ύπαρξης» (Νίκος Δήμου).

Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (Παρασκευαΐδης) γεννήθηκε το 1939 στην Ξάνθη και σπούδασε Νομικά και Θεολογία. Διδάκτωρ Θεολογίας, πτυχιούχος γαλλικής και αγγλικής γλώσσας, γνώστης της ιταλικής και της γερμανικής, χειροτονήθηκε διάκονος το 1961 και πρεσβύτερος το 1965. Εννιά χρόνια ήταν ιεροκήρυκας στο ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου (Παναγίτσα) Φαλήρου, ενώ διετέλεσε επί επτά χρόνια γραμματέας της Ιεράς Συνόδου.

Νεότατος, σε ηλικία 35 ετών, εξελέγη μητροπολίτης Δημητριάδος το 1974. Στον αρχιεπισκοπικό θρόνο ανήλθε το 1998. Είναι ενδιαφέροντα τα ανοίγματά του στη νεολαία («κι εγώ σας πάω»), αλλά και στην καθολική εκκλησία (υποδέχτηκε στην Αθήνα τον Πάπα Ιωάννη Παύλο τον Β΄ και επισκέφτηκε το Βατικανό). Σκοτεινά σημεία της αρχιεπισκοπικής του θητείας η κρίση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η κάθαρση που… δεν έγινε.

Κρατάμε για το τέλος, ένα απόσπασμα από τον μνημειώδη επιβατήριο λόγο, το λόγο δηλαδή που εκφώνησε την ημέρα της ενθρόνισής του –ήταν Μάης του ’98- ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος:

«…Τελειώνοντας, απευθύνομαι εδικά στους Νέους της Πατρίδας μας και τους λέγω: Παιδιά μου, χρυσά της Ελλάδος παιδιά. Είσθε το καμάρι το Γένους, δαφνοστεφανωμένη απαντοχή μας. Όμως σας πονέσαμε πολύ με την υποκρισία μας και σας ευτελίσαμε μέσα σας την έννοια το χρέους. Σας χρεώνουμε τις παρεκτροπές σας, ενώ είμαστε οι ηθικοί αυτουργοί των. Σας στερήσαμε την αγάπη, σας αφήσαμε έρμαιους στα κύματα του κατακλυσμού της Βαβυλώνας. Σας αναγκάσαμε να ζείτε σ’ ένα κόσμο απάνθρωπο, ανηλεή και ανοικτίρμονα. Σας υποδείξαμε να ακολουθήσετε δρόμους, που εμείς δεν βαδίζαμε. Σας αφαιρέσαμε την πίστη και την ελπίδα. Γκρεμίσαμε από μέσα σας κάθε ιδανικό. Κι όμως λέμε ότι σας αγαπάμε. Σεις, με την οξύνοιά σας καταλάβατε την ασυνέπειά μας. Και μας εγκαταλείψατε. Δεν μας εμπιστεύεστε πια, δεν θέλετε να ζήσετε στον κόσμο πού εμείς σας ετοιμάσαμε. Και στραφήκατε στην αναζήτηση της χίμαιρας μέσ’ απ’ τα ναρκωτικά, στην επιβεβαίωση σας μέσ’ από τη βία.

Παιδιά μου, σήμερα αυτός που σας ομιλεί, παίρνει πάνω του την ευθύνη για τις απέναντί σας αμαρτίες όλης της γενιάς του και σας ζητά συγγνώμη. Θέλει όμως ταυτόχρονα να σας πει πως καμιά αμαρτία δική μας και καμιά αστοχία δική σας δεν μπορεί να σας κλείσει το δρόμο προς την καταξίωση. Τα αδιέξοδα πλήθυναν. Τώρα η αδυσώπητη ανάγκη σας καλεί σε απόφαση. Υπάρχει ένας χώρος που δεν θα σας προδώσει ποτέ. Είναι ο χώρος της Εκκλησίας. Ελάτε σ’ αυτόν, ελάτε στην πίστη, ελάτε στο Χριστό. Θα βρείτε ό,τι έχετε χρόνια τώρα στερηθεί. Και μαζί την αληθινή ελευθερία, την αληθινή δικαιοσύνη, την αληθινή αλήθεια».

Η επάνοδος του ιερού Χρυσοστόμου, ήτοι Ανακομιδή του σεβασμίου λειψάνου αυτού (438).

Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος εκοιμήθη από εξάντληση στις 14 Σεπτεμβρίου του 407 κατά τη διάρκεια της τρίτης του εξορίας από την αυτοκράτειρα Ευδοξία και τάφηκε στα Κόμανα του Πόντου. Το σεπτό λείψανό του παρέμενε επί τριάντα έτη, θαμμένο στον τόπο της εξορίας και του μαρτυρίου του.

Όταν όμως το 434 πατριάρχης εξελέγη ο μαθητής του άγιος Πρόκλος, παρεκάλεσε τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο να ενεργήσει τα δέοντα, ώστε το λείψανο του μεγάλου αυτού πατέρα της Εκκλησίας να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Και πράγματι, τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 27 Ιανουαρίου του 438 η λάρνακα με το λείψανο του αγίου μεταφέρθηκε με λαμπρή και συγκινητική πομπή στην βασιλεύουσα και τοποθετήθηκε στο Άγιο Βήμα του ναού των Αγίων Αποστόλων, ενώ ο λαός έμπλεος χαράς φώναζε: Απόλαβε του θρόνου σου Άγιε.

Πηγή: ecclesia.gr

Γρηγορίου του Θεολόγου (25/01)

Τω αυτώ μηνί ΚΕ΄, μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου Aρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Θεολόγου.

Θεού γινώσκειν ορθοδόξως ουσίαν,

Χριστιανοίς λεγάτον εκ Γρηγορίου.

Εικάδι Γρηγόριος θεορρήμων έκθανε πέμπτη.

O Μέγας ούτος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουάλεντος και Θεοδοσίου του Mεγάλου εν έτει τνδ΄ [354], καταγόμενος από την δευτέραν Καππαδοκίαν. Οι γονείς δε αυτού ήτον ευγενείς και δίκαιοι, Γρηγόριος και Νόννα ονόματι, σεβόμενοι πρότερον τα είδωλα δι’ άγνοιαν. Aφ’ ου δε εγέννησαν τον Mέγαν τούτον Γρηγόριον, τότε ανεγεννήθησαν και αυτοί δι’ ύδατος και Πνεύματος, ήτοι εβαπτίσθησαν. Και ο πατήρ του έγινε γνήσιος Aρχιερεύς της Nαζιανζού, η οποία τώρα ονομάζεται τουρκιστί Σινασός. Φθάσας δε εις μέτρον ηλικίας ο θείος Γρηγόριος, και περάσας όλην την εγκύκλιον παιδείαν, και όλην την έξωθεν και έσωθεν φιλοσοφίαν, ως άλλος ουδείς, αυτός ο ίδιος έγινεν εξηγητής και διδάσκαλος της εδικής του ζωής. Ταύτην γαρ αναφέρει εις τους εγκωμιαστικούς και επιταφίους λόγους οπού συνέγραψεν εις τον Μέγαν Βασίλειον και εις τον Γρηγόριον τον εδικόν του πατέρα, και εις τον αδελφόν του Καισάριον, και εις την αδελφήν του Γοργονίαν. Όθεν όσοι συνέγραψάν τι περί του Θεολόγου τούτου, όλοι δεν έλαβον από άλλον τας αφορμάς, πάρεξ από τους εδικούς του λόγους...

Διαβάστε τη συνέχεια, μ' ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.snhell.gr/references/synaxaristis/search.asp?id=156&search=3

Μαξίμου του ομολογητού (21/01)

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 580 από πλούσιους και ευγενείς γονείς. Πραγματοποίησε λαμπρές θεολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές σπουδές. Για τα πνευματικά αλλά και τα διοικητικά του χαρίσματα προσελήφθη αρχιγραμματέας του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Παραιτήθηκε όμως γρήγορα για να υπερασπιστεί τις αλήθειες της πίστεώς του από την αίρεση των Μονοθελητών. Εκάρη μοναχός και άρχισε σκληρό και ανελέητο αγώνα κατά των αιρετικών. Στον αγώνα του αυτό συνάντησε πολλά εμπόδια, κυρίως από τον αυτοκράτορα Κώνστα, ο οποίος ήταν υπέρμαχος των Μονοθελητών και έφθασε στο σημείο να συγκαλέσει ψευδο-σύνοδο, η οποία καταδίκασε και αναθεμάτισε τον όσιο. Τέλος τον παρέδωσε στον έπαρχο της πόλης για να τιμωρηθεί. Μαστιγώθηκε και του έκοψαν τη γλώσσα και το δεξί του χέρι. Το ακρωτηριασμένο του σώμα άντεξε με θαυματουργικό τρόπο τρία χρόνια και ήταν η πιο εύγλωττη μαρτυρία της πίστεως και της αφοσιώσεώς του στο Θεό. Μετά από ολιγοήμερη ασθένεια άφησε τη μακάριά του ψυχή στον τόπο της εξορίας του το 662.

Πηγή: ecclesia.gr

«Χαίροις Νεομάρτυς Γεώργιε»

Έξι ομιλίες του Μητροπολίτου Αυλώνος Χριστοδούλου, που εκφωνήθηκαν στα Ιωάννινα τα τελευταία χρόνια στην εορτή του πολιούχου μας Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρα, «του εν Ιωαννίνοις αθλήσαντος», περιλαμβάνονται στο βιβλίο του «Χαίροις Νεομάρτυς Γεώργιε», που εκδόθηκε αυτές τις μέρες.

Ο τοπικός τύπος για τη χτεσινή γιορτή του πολιούχου μας Αγίου Γεωργίου

Ο άσχημος καιρός, με την έντονη βροχόπτωση και το κρύο δεν βοήθησε χθες να διεξαχθούν απρόσκοπτα οι επίσημες εορταστικές εκδηλώσεις για τον Πολιούχο των Ιωαννίνων Νεομάρτυρα Γεώργιο.

Έτσι, η καθιερωμένη Λιτανεία που ξεκίνησε από το Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Πλατεία Πάργης και κατέληξε στην Μητρόπολη διαφοροποιήθηκε φέτος, λόγω της βροχής και η οστεοθήκη με τα Λείψανα του Αγίου (φωτό) τοποθετήθηκε σε αυτοκίνητο της Μητρόπολης  και  με  αυτό μεταφέρθηκε στο Ναό του Αγίου Αθανασίου.

Μαθητές σχολείων της πόλης μας, το στρατιωτικό άγημα και η Φιλαρμονική του Δήμου δεν συνόδευσαν την Λιτανεία όπως είθισται. Μόνη συνοδεία της δύο αστυνομικοί με μηχανάκια, ιερείς της Μητρόπολης και μερικές δεκάδες πολιτών που προφυλάσσονταν από τη βροχή με ομπρέλες!

(Από την εφημερίδα Πρωινός Λόγος) 

Η πόλη των Ιωαννίνων γιόρτασε τη μνήμη του πολιούχου της

Με λαμπρότητα και με... κακοκαιρία η πόλη των Ιωαννίνων γιόρτασε σήμερα τη μνήμη του Πολιούχου της, Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρα, «του εν Ιωαννίνοις αθλήσαντος».

Το πρωί, στον Προσκυνηματικό Ναό του Νεομάρτυρα (Πλατεία Πάργης) τελέστηκε αρχιερατική θεία λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αυλώνος Χριστοδούλου.
Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών, η καθιερωμένη λιτανεία δεν πραγματοποιήθηκε φέτος. Η λάρνακα με τα ιερά λείψανα του Νεομάρτυρα μεταφέρθηκε στο Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αθανασίου με το αυτοκίνητο της Ι. Μ. Ιωαννίνων, ενώ πολλοί ήταν οι γιαννιώτες που ακολούθησαν, αψηφώντας τη βροχή και το κρύο.