Θεία Λειτουργία

 

Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί την Πέμπτη 11 Ιουλίου στο Ναό μας, επί τη μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και πανευφήμου Ευφημίας και της Αγίας Όλγας της Ισαποστόλου.

«Ἔχουν οἱ χριστιανοί τήν παρηγοριά τοῦ πνεύματος...»

 

«Οἱ Χριστιανοί σά νήπια νιώθουν καί κοιτάζουν τόν κόσμο κατά τό μέτρο τῆς χάρης, γιατί εἶναι ξένοι πρός αὐτό τόν κόσμο, καί ἡ πόλη καί ἡ ἀνάπαυσή τους εἶναι ἄλλη. Γιατί ἔχουν οἱ χριστιανοί τήν παρηγοριά τοῦ πνεύματος, δάκρυα καί πένθος καί στεναγμό, καί αὐτά τά δάκρυα εἶναι χαρά γι’ αὐτούς. Ἔχουν καί φόβο καί χαρά κι ἀγαλλίαση. Κι ἔτσι, εἶναι σάν ἄνθρωποι πού κρατᾶνε στά χέρια τούς τό αἷμα τους τό ἴδιο, μή ἔχοντας θάρρος στόν ἑαυτό τους εἴτε νομίζοντας πώς εἶναι κάτι τι, ἀλλά ὄντας παραπεταμένοι καί παραριγμένοι περισσότερο ἀπ’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους...». 

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

«Ο Χριστός μας κοιτάζει μεσ’ από τα μάτια όλων εκείνων που συναντάμε…»

 

«Ο καλύτερος ορισμός του ανθρώπου, το κύριο χαρακτηριστικό του, αυτό πού τον κάνει να είναι ο εαυτός του, είναι η ευγνωμοσύνη η ευχαριστία. Αυτό πού κάνει τον άνθρωπο να διαφέρει από τα άλλα ζώα, το προνόμιο του σαν ιερέας της κτίσης, είναι να ευλογεί το Θεό και να επικαλείται τη θεία ευλογία για τα άλλα πρόσωπα και πράγματα… Αν, λοιπόν, πρόκειται να είμαστε πραγματικά άνθρωποι στην εσωτερική μας ζωή, η προσευχή μας πρέπει να διαπνέεται από το πνεύμα της ευχαριστίας. «Προσευχή είναι η κατάσταση της συνεχούς ευχαριστίας», τονίζει ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης (1829-1908)… Ο γνήσιος άνθρωπος, πιστός στην εικόνα της τρισυπόστατης Θεότητας, είναι αυτός πού πάντοτε λέει όχι «εγώ», αλλά «εμείς», όχι «δικό μου άλλα «δικό μας». Η προσευχή πού ο Υιός του Θεού μας δίδαξε αρχίζει με το «Πάτερ ημών» κι όχι «Πάτερ μου». Αυτό πού έκανε την πρώτη αποστολική κοινότητα των Χριστιανών στα Ιεροσόλυμα να ξεχωρίσει, ήταν ακριβώς η πράξη της μοιρασιάς. «Ήσαν δε προσκατερούντες τη διδαχή των αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου και ταις προσευχαίς (…) πάντες δε οι πιστεύοντες ήσαν επί το αυτό και είχον άπαντα κοινά» (Πράξ. 2:42-4). Ως Χριστιανοί δεκαεννιά αιώνες αργότερα, πόσο απεγνωσμένα χρειαζόμαστε να ανακτήσουμε αυτή την αίσθηση της κοινωνίας… Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στις μηχανές να κυριαρχήσουν.

Ο Χριστός μας κοιτάζει μεσ’ από τα μάτια όλων εκείνων που συναντάμε… Απ’ αυτή την ώρα και στιγμή μπορώ ν’ αρχίσω να βαδίζω μέσα στον κόσμο, έχοντας τη συναίσθηση ότι αυτός είναι ο κόσμος του Θεού, ότι εκείνος είναι κοντά μου σε κάθε τι που βλέπω κι αγγίζω, στον καθένα που συναντώ. Μαθαίνοντας να διαβάζω το λόγο του Θεού μέσα στο βιβλίο της δημιουργίας, ανακαλύπτοντας την υπογραφή του σ’ όλα τα πράγματα,.. Ας ακολουθήσουμε τη συμβουλή του αγ. Ιωάννου της Κλίμακος: «Περιόρισε το μυαλό σου στα λόγια της προσευχής». Τα υπόλοιπα θα τα κάνει ο Θεός, αλλά με το δικό του τρόπο και στο δικό του χρόνο.

Σε κάθε ανθρώπινο πρόσωπο υπάρχει ένας θησαυρός, ο οποίος δεν ανευρίσκεται σε κανέναν άλλο». 

Κάλλιστος Ware,

Μητροπολίτης Διοκλείας.

«Οι εορτές του Ιουλίου»

Ο αιδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Σέργιος Μαρνέλλος γράφει για τις εορτές του τρέχοντος μήνα...

Το κείμενό του, μ' ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο, από την ιστοσελίδα της Ι. Μ. Ιωαννίνων:

http://www.imioanninon.gr/main/?page_id=11250

«Οι γιορτές και τα πανηγύρια του καλοκαιριού»

Ο αιδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Λάμπρος Τσιάρας γράφει για τις γιορτές και τα πανηγύρια του καλοκαιριού...

Μπορείτε να διαβάσετε το κείμενό του, πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο: 

http://www.imioanninon.gr/main/wp-content/uploads/2016/07/p.-L.-Tsiaras.pdf

Tω αυτώ μηνί Γ΄...

Tω αυτώ μηνί Γ΄, μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Yακίνθου, του κουβικουλαρίου.

*Eμή τροφή θέλημα ποιείν Kυρίου,
Tροφή δε φησιν Yάκινθος ερρέτω.
+Oυλομένω τριτάτη Yάκινθος κάτθανε λιμώ.

+Oύτος ήτον από την Kαισάρειαν της πρώτης των Kαππαδοκών επαρχίας, κατά τους χρόνους Tραϊανού εν έτει ϟη΄ [98]. Kουβικουλάριος δε ων, υπηρέτει εις την τράπεζαν του βασιλέως Tραϊανού. Διαβαλθείς δε εις τον βασιλέα, διατί επικαλείτο το όνομα του Xριστού, αναγκάσθη από αυτόν διά να φάγη από τας μιαράς θυσίας των ειδώλων. Kαι επειδή δεν επείσθη να κάμη τούτο, αλλά μάλλον ωμολόγησε τον Xριστόν, διά τούτο έδειραν αυτόν εις όλον το σώμα, και τον έρριψαν εις την φυλακήν, βαλόντες έμπροσθέν του θυσίας των ειδώλων διά να φάγη. Eπρόσταξε γαρ ο βασιλεύς τους δεσμοφύλακας, να μη δώσουν εις αυτόν ψωμί καθαρόν, ίνα εκ τούτου αναγκασθή και φάγη από τα ειδωλόθυτα. Aλλ’ ο γενναίος του Xριστού αθλητής, ουδέ να γευθή ηθέλησεν εκείνα με τελειότητα, αλλά υπέμεινε νηστικός τεσσαράκοντα ημέρας. Όθεν αποκαμών από την πείναν, παρέδωκε την ψυχήν του εις τον Xριστόν, και έλαβε παρ’ αυτού του μαρτυρίου τον στέφανον (από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005).